Autyzm

Większość zaburzeń mowy wyraża się opóźnieniem rozwoju, specyficznymi kłopotami z rozumieniem mowy i z nadawaniem lub  kombinacją obu zjawisk. Najbardziej skrajna forma opóźnienia rozwoju mowy ma miejsce u dziecka, u którego mowa nie rozwinęła się w niemowlęctwie i którego repertuar reakcji wokalnych wydaje się mieć całkowicie przypadkowy charakter.

Istnieją także dzieci, które do pewnego stopnia rozumiały język i które komunikowały swoje potrzeby za pomocą kilku słów, np. „mama”, „jechać auto”, czy „papa”. Jednak w okresie między 2 a 3 r. ż te słowa zanikły lub zostały zastąpione przez „ swoistą mowę dziecka”.

Istnieją także dzieci, które stopniowo opanowały nowe słowa, frazy i nawet zdania, a które później nigdy nie osiągnęły normalnego poziomu posługiwania się mową. Często występują u nich specyficzne cechy zaburzeń mowy np. echolaliczne powtarzanie słów czy tekstów reklam telewizyjnych.

Jeżeli nie znaleźli Państwo zagadnienia dotyczącego Państwa sytuacji lub mają Państwo jakiekolwiek pytania, proszę o indywidualną konsultację telefoniczną.

mgr Katarzyna Florek

logopeda, neurologopeda

Telefon: 663131872

  • Sztywność- brak elastyczności. Nie potrafią używać słów w nowych kombinacjach, lecz posługują się ciągle nową wyuczoną mechanicznie frazą. Np. „ Chcę mleko” powtarzana jest nawet wtedy, kiedy proponowanym dziecku pożywieniem jest sok czy ciastko.
  • Brak chęci komunikowania się. Nawet kiedy dysponują słownictwem pozwalającym wyrażać własne potrzeby, często robią to tylko wtedy, kiedy zmusza je to tego osoba dorosła. Brak zainteresowania lub inicjatywy odróżnia je od innych dzieci wykazujących opóźnienie rozwoju mowy.
  • Zaburzenia komunikacji. Dzieci autystyczne nie rozwijają systemu komunikacji za pomocą gestów, pozwalającego zrekompensować brak mowy. Często trzeba je uczyć gestu wskazywania lub innych gestów służących komunikacji. Mimika twarzy także rozwija się powoli, dzieci te mają „ kamienny” wyraz twarzy.
  • Trudności w operowaniu pojęciami abstrakcyjnymi . Takie jak czas, kolor, rozmiar i uczucia. Pytania kto?, co?, kiedy?, dlaczego? Wprowadzają zamieszanie. Nawet kiedy dziecko dysponuje słownictwem pozwalającym na udzielenie odpowiedzi na pytanie, nie potrafi wybrać  odpowiedniego słowa .Np. „ Kto rzuca piłkę?” podają odpowiedź: „Piłka”.
  • Pamięć słuchowa. Dzieci autystyczne mają pamięć znakomitą pamięć krótkotrwałą
    i często potrafią powtarzać jak papużki długie frazy. Wykazują jednak często duże trudności przy próbie przywołania z pamięci długotrwałej nawet krótkich zrozumiałych dla nich fraz. Czasami potrafią tworzyć zdania w przypadkach okolicznościowych , lecz nie są w stanie odtworzyć ich na żądanie, nawet jeśli są silnie motywowane.
  • Pamięć wzrokowa. Ponieważ pamięć wzrokowa dziecka autystycznego często jest wyjątkowo dobrze rozwinięta, niektóre dzieci potrafią czytać, a nawet pisać słowa , których nie rozumieją w języku mówionym.
  • Mowa. Wiele dzieci nie nabywa umiejętności mowy. Te z nich, które nauczą się formułować wyrażenia zdania, nadal mają ograniczone słownictwo. Brzmienie głosu może być monotonne, śpiewne lub wzorowane na osobach z otoczenia dziecka. Artykulacja  charakteryzująca dzieci autystyczne często jest bardziej dokładna niż w przypadku dzieci nieautystycznych na tym samym poziomie rozwoju mowy.